Showing posts with label เห่ยออกงาน. Show all posts
Showing posts with label เห่ยออกงาน. Show all posts

Sunday, June 29, 2014

วิ่งเหรียญผีเสื้อ ที่ปางสีดา

กลายเป็นงานวิ่งในตำนานไปซะแล้ว
เมื่อหลายคนเห็นเหรียญแล้วพากันเสียดาย

เหรียญผีเสื้อ วิ่งปางสีดา ปางสีดามินิมาราธอน

เหรียญแบบนี้ไม่อยากพลาดจริงๆ ว่าแต่ปางสีดาคืออะไรนี่สิ
ถามใครๆก็บอกว่า
"ไกล" 
"ไกลนะ" 
"โอ้ย..ไกล"

 ฟังแล้วถอดใจ

แต่ก็มีเหตุให้ได้โทรคุยกับคุณเอกพจน์คนในโบชัวร์งานวิ่งนี้
คุยเสร็จ เห่ยเปลี่ยนใจเลย ไปดีกว่า ฮ่าๆๆๆ

เห่ย :  เหรียญสวยนะคะ

คุณเอกพจน์ :  ได้แรงบันดาลใจจากเหรียญพยูนครับ เราทำ 300 เหรียญครับ

เห่ย :  ทำน้อยจังค่ะ

คุณเอกพจน์ : ไม่น้อยหรอกครับ ปีที่แล้วเราจัดครับ มีคนมาร่วมงานแค่ 50 คน กันเองทั้งนั้น ปีที่แล้วเราแจกพระไม่มีเหรียญ ปีนี้ก็ไม่ได้คาดหวังอะไร แค่อยากให้คนมาเที่ยวปางสีดากัน เป็นวันเปิดเทศกาลผีเสื้อด้วย มาดูผีเสื้อผืนป่าตะวันออกนะครับ

ประโยคที่ว่า 50 คน นี่แหละทำให้เห่ยสมัครเลย ก็อยากได้ถ้วยอ่า ฮ่าๆๆ คิดแบบเห่ยๆ



ที่จริงสระแก้วก็ไม่ได้ไกลอะไรมาก แค่สามชั่วโมงจากกรุงเทพ ขึ้นมอเตอร์เวย์ไปฉะเชิงเทรา ปราจีนบุรี แล้วก็เข้าสระแก้วแล้ว

เห่ยก็หาที่พัก ส่วนมากเป็นรีสอร์ทราคาไม่เกิน 500 บาท แต่เห่ยพาแม่ไปด้วยอยากอยู่สบายหน่อย เพราะอ่านรีวิวแล้ว ค่อนข้างกลัว
"unexpected guest"
"geckoes"
"rock bed"
"bedbugs"

ก็เลยมาจบที่โรงแรมธนาสิริคืนละ 1200 ถ้ามาวิ่งลดเหลือ 1000 (คุณเอกพจน์บอกไว้)

ออกเดินทางจากกรุงเทพสี่โมงเย็นวันศุกร์ ไปถึงประมาณทุ่มนึง ไปช้าตรงทำถนนแถวฉะเชิงเทรา ถ้าถนนเสร็จคงเร็วกว่านี้เยอะ

ไปตาม Google Map ถึงสระแก้วได้สบายมาก




ต่อไปก็หาโรงแรม เราก็เชื่อ Google นะ ไม่เชื่อป้ายบอกทาง ตาม Google ไป ไปถึงงงมาก นะนี่คืออะไร??? ยิ่งลุ้นๆอยู่ว่าโรงแรมจะเป็นยังงัย


ไม่ใช่ละ นี่มันศาลากลางจังหวัด Google พาหลง!!!!
โทรไปถามทางจากโรงแรมก็ไม่ได้เรื่อง หลงทิศไปหมด
ได้คุณเอกพจน์บอกทางให้
เมืองเค้าเล็กอ่ะ ไม่ค่อยมีอะไรเป็นที่สังเกต
ทั้งเมืองมีไฟแดงแค่สองจุด

เห็นห้องพักแล้วโล่งใจ คืนนี้สบายแล้วเรา


คุณเอกพจน์เอาหมวก และเบอร์วิ่งมาให้ถึงโรงแรม ใจดีสุดๆ (งานนี้ให้หมวกแทนเสื้อ)
ได้คุยกันนิดหน่อย คุณเอกพจน์พูดถึงเพื่อนมาจาก SCG จากชมรมวิ่งบางขุนเทียน
หัวหน้าอุทยานเป็นนักวิ่ง วิ่งเร็วด้วย
มีเพื่อนที่เป็นผู้หญิงก็วิ่งเร็ว pace 5 ตอนงาน Super Sport

เห่ยฟังแล้วก็ เฮ้อ...เรา Pace 7กว่าๆ

วิ่งปางสีดา ปางสีดามินิมารธอน

ยิ่งมาดูใน Bib เราเป็นเบอร์ 40 กว่าๆ เห่ยเริ่มจ๋อยนะ แสดงว่ารุ่นอายุเรามีเกิน 40 คนแล้ว
คงไม่ได้ถ้วยแล้วล่ะ กะว่าจะมีสัก 4 คนพอลุ้นได้
ไปกินมื้อเย็นแล้วมารีบนอนดีกว่า

นอนตั้งแต่สี่ทุ่ม ตื่นมาตีหนึ่งกว่า นอนไม่หลับแล้ว ยุงกัด หลับๆ ตื่นๆ จนถึงเช้า

โรงแรมอยู่ห่างจากปางสีดา 27 กม. ถนนดีตลอด ขับรถประมาณครึ่งชั่วโมง เพราะยังมืดอยู่ ไม่ชำนาญทาง ต้องค่อยๆไป

ไปถึงแล้วรู้เลย คนเยอะ ไม่ใช่สี่ห้าสิบคนแน่ๆ โปรทั้งนั้น นับหัวมือสมัครเล่นได้เลย

ตื่นๆ!!

เรื่องถ้วยเป็นแค่จินตนาการเห่ยๆของเห่ยเอง

เรามาวิ่งเพื่อเหรียญกันเถอะ (เอาแค่วิ่งจบพอ)

จุดสตาร์ทและเส้นชัยอยู่บนเนิน ขอเรียกว่า มหาเนิน นะ มันสูงและยาวครึ่งกิโลได้มั้ง


พูดถึงเรื่องสำคัญซะหน่อย
"ห้องน้ำ"
เป็นห้องน้ำของอุทยาน มีเพียงพอเพราะคนไม่เยอะ บางจุดโอเคไม่เหม็น บางจุดดีเลยล่ะ ใหม่และสะอาด

งานกันเองมาก ถึงเวลา เรียกมารวมตัว พอพร้อมแล้วก็ออกเลย ไม่มีเสียงแตรแบบทั่วไป
เห่ยเห็นหน่วยก้านแล้วขอหลบไปอยู่แนวหลังเลย กลัววิ่งไม่ทันแล้วโดนเหยียบ

ออกสตาร์ทลงเนินไปแล้ว เป็นการวิ่งออกไปนอกอุทยาน เพราะถนนในอุทยานเป็นถนนลูกรัง ไม่เหมาะ


เห่ยจี๊ดมาก โลแรก pace 6.30 นะจ้ะ โลสองก็ดีเยี่ยม 6.38 คาดว่าเร็วเพราะลงเนิน
พอโลสามไปแล้วเริ่มแผ่ว มีแจกน้ำขวด ขวดเล็กให้เป็นขวดเลย
อากาศช่วงแรกอบอ้าวเหมือนฝนจะตก แต่ไปสักพักก็ฟ้าใส สบายหน่อย

เห็นท่านหัวหน้าอุทยานกลับตัวแล้ววิ่งปลิวลมผ่านไป จี๊ดจริงๆ เชื่อที่คุณเอกพจน์บอกแล้วว่าท่านวิ่งเร็ว
น่าจะเข้าเป็นที่หนึ่งของสายท่าน คุณเอกพจน์ก็เร็วใช่ย่อย


ตรงจุดกลับตัวมีหนังสติ๊กผูกเชือกเป็น check point มีแจกน้ำแก้วเจาะหลอด โดยเจ้าหน้าที่ชุดลายพราง
เห่ยเหนื่อยมาก เดินกระจาย pace หลุดไปถึง 9 เสียใจและท้อแท้ มีวิ่งขึ้นสะพานดูดแรงอีก

มีแจกน้ำอีกทีตอนโลที่ 8 มี B-ing กับ Sunvo ด้วย

ฝืนวิ่งแบบงง ว่านี่เราวิ่งแล้วหรอ ทำไมมันไม่ไปไหนเลย ขาแทบก้าวไม่ออก เมื่อยขามาก
เห็นเสันชัยแล้ว พาตัวเองวิ่งขึ้นเนินไป วิ่งไป หนืดมาก เนินอะไรเนี่ย โหด บ่นไปวิ่งไป
คนที่มาถึงก่อน ให้กำลังใจ

วิ่งหน่อย จะถึงแล้ว วิ่งๆ เก่งมาก..

เข้าเส้นชัย รับเหรียญ รับน้ำขวด ดีใจจบซะที หมดแรงจริงๆ

มันมีเนินที่มองไม่เห็นแอบอยู่ใช่มั้ย ???

เหรียญผีเสื้อ วิ่งปางสีดา ปางสีดามินิมาราธอน


ภาพเนิน เห็นเส้นชัยอยู่ลิบๆ

มีเลี้ยงข้าวต้ม ข้าวเหนียวห่อใบตอง เห่ยไม่ได้กิน รีบกลับโรงแรม แม่รออยู่

อาบน้ำแต่งตัวแล้วกลับมาที่ปางสีดาอีกทีมาดูผีเสื้อ น่ารักดี เยอะจริงๆแหละ 
เสียดายที่ช่วงนี้นำ้ตกไม่มีน้ำ ที่ปางสีดาน้ำตกเยอะนะ เป็นสิบน้ำตกเลย
คุณเอกพจน์บอกว่าต่อไปอาจจัดงานวิ่งระดมทุนมาสร้างฝายชะลอน้ำ
ปีละฝาย ปีละฝาย จะได้มีน้ำตลอดปี
ดีจัง






* มารู้ทีหลังว่าคุณเอกพจน์ไม่ใช่เจ้าหน้าที่อุทยาน แต่เป็นเจ้าของร้านวัสดุก่อสร้างที่สระแก้ว ใจดีสุดๆ

- เห่ย K

facebook สามคมรักษ์ปางสีดา
website จังหวัดสระแก้ว

ติดตามเรื่องราวของสามเห่ยได้ที่ Facebook Fanpage :สามเห่ย วิ่งแล้วเฟ้ย!


Sunday, April 27, 2014

10K แรก ของเห่ย K กับงานวิ่งศิริราช

ขึ้นชื่อว่ามาราธอนซะทีนะ ถึงจะแค่ "มินิ มาราธอน" ก็เถอะ

มันตื่นเต้น
มีอาการปวดอ้วกก่อนออกจากบ้าน













แต่พอไปถึง ที่จอดรถก็ดี ห้องน้ำก็ดี (ห้องน้ำที่นี่เรียกว่าวิเศษเลยล่ะ)
เจอเพื่อนๆ อาการปวดอ้วกก็หายไป พร้อมวิ่งแล้ว

เสียงแตรดัง ปรี๊นนนนน
ขอไปเข้าห้องน้ำอีกรอบนะ เผื่อไว้ก่อนต้องวิ่งตั้งชั่วโมงครึ่ง

เอาล่ะพร้อมแล้ว ไปล่ะ
ขอเซลฟี่กับเพื่อนที่จุดสาร์ทรูปนึง

ไปล่ะ วิ่งๆ ขึ้นสะพาน
วิ่งๆ ผ่าน 2 โลไปได้
แฮ่กๆ

ผ่านพาต้า ผ่านเซ็นทรัล

ปวดเข่า
ซ้อมเยอะเกินสินะ
จะ 4 โลแล้ว
วิ่งๆ

วิ่งๆ เดินๆ
เริ่มมีเพื่อนสวนทางมาแล้ว
โหย..เร็วอ่ะ

พระอาทิตย์ขึ้นสวยจัง



เดินๆ วิ่งๆ
ถึงจุดกลับตัวแล้ว

ปวดเข่าจัง
อีก 2 โลเอง
ป่านนี้เพื่อนคงถึงกันแล้ว

โค้งสุดท้าย ใกล้เส้นแล้ว
วิ่งๆ

เห็นเห่ย A รอถ่ายรูปให้อยู่
ถึงเหนื่อยก็หยุดไม่ได้ เสียฟอร์ม

เย้
เหรียญสวยแฮะ

วิ่งศิริราช วิ่งผสานชุมชน เหรียญวิ่งศิริราช

เวลาเร็วกว่าที่คิดจิ๊ดนึง 1:27 ชม.
คิดไว้ว่าชม.ครึ่ง

ชื่นชมรองเท้ากันนิดหน่อย
เจ็บเข่า เริ่มอยากได้ ASICS ขึ้นมาซะแล้ว




หาอะไรกินดีกว่า
เพื่อนบอกกระเพาะปลาอร่อย
เราว่าโอวัลตินเย็นก็อร่อยนะ

อุ๊ย ตลาดนัด
เสื้อกางเกงวิ่งถูกจัง ร้อยสองร้อยเอง
ซื้อไปลองดีกว่า

ถึงบ้านแล้ว
โอยปวดขาจัง
ปวดหลังด้วย
ปวดเท้า
ปวดหัว
ปวดสะบัก
โอย โอย

วิ่ง 10.5 โลครั้งแรก ก็จบลงด้วยความสะบักสะบอม




Sunday, March 23, 2014

การวิ่งที่รอคอย "ซีนในฝัน บนสะพานแขวน"

จากการวิ่งออกงาน 3 ครั้งที่ผ่านมา
เห่ยค้นพบว่าสิ่งที่ยากที่สุดคือ..
การตื่นให้ทัน

และจะหงุดหงิด งัวเงีย อยากนอน จนไปถึงงาน
แต่พอไปเจอบรรยากาศงานทีไร.. มันฮึกเหิม
ยิ่งพอวิ่งเสร็จ รับเหรียญแล้ว
ดื่มน้ำเย็นๆ รับของแจก (ส่วนมากจะเป็นพลาสเตอร์แก้ปวด)
รอถ่ายรูปให้เพื่อนเห่ยที่เข้าเส้นทีหลัง
หารูปเราที่บอร์ดช่างภาพอาชีพ (ลุ้นว่าจะออกมาเป็นยังงัย)
ก่อนกลับก็ถ่ายภาพหมู่กับผองเพื่อน
มันสนุกมาก คุ้มค่าการตื่นตี 3 จริงๆเลย

ยิ่งวันนี้
การวิ่งที่รอคอย "ซีนในฝัน บนสะพานแขวน"
ต้องตื่นตี 3 ครึ่ง เหมือนเคย
หงุดหงิด งัวเงีย เหมือนเดิม

แต่พอเห็นสะพานแขวนเท่านั้นแหละ
ฮ่าๆๆ ตั้งใจเลยว่างานนี้จะถ่ายรูปให้คุ้ม

เห่ยเอารูปมาฝากเพื่อนๆด้วยนะ
ซีนในฝันของเห่ย


พอจะสู้พี่สู่ขวัญในหนัง "รักเจ็ดปี ดีเจ็ดหน" ได้นะ

เห่ย K วิ่งข้ามแม่น้ำเจ้าพระยา เจอทางชันเล็กๆ
กลับบ้านมาขาอ่อนเหมือนโดนเจาะยาง

เราตื่นตีสามเพื่อสิ่งนี้

ผิด app แล้ว ต้อง Nike Run ไม่ใช่ instagram

ท่าเข้าเส้นของเห่ย A 

หน้าตาจริงของเหรียญ